Kolorowanki svinedrengen
Kolorowanki Svinedrengen przenoszą dzieci w świat jednej z mniej znanych, ale fascynujących baśni Hansa Christiana Andersena. Duński tytuł Svinedrengen oznacza świniopasa – głównego bohatera opowieści o przebiegłym księciu, który podstępem stara się zdobyć serce pysznej księżniczki. W polskich wydaniach baśń funkcjonuje jako Świniarz lub Świniarski królewicz. W kategorii znajdziesz sceny z zamkowego podwórza, gdzie przebrany książę pasie świnie, magiczne grzechotki i kociołki, które grają melodie, oraz postać księżniczki w bogatych strojach dworskich. To materiał dla dzieci, które lubią opowieści z morałem i nietypowe wątki bajkowe – daleko od popularnych filmów Disneya.
Klimat baśniowej ilustracji Andersena
Ilustracje do Svinedrengen czerpią z duńskiej tradycji baśniowej dziewiętnastego wieku. Sceneria zamku z wieżyczkami, drewniane ogrodzenie zagrody, kostiumy dworskie z bufiastymi rękawami i czepkami – wszystko to przypomina rysunki ilustratorów takich jak Rudolf Tegner czy Vilhelm Pedersen. Kolorowanki często pokazują kontrast: z jednej strony brudny dymny kociołek, z drugiej ozdobne suknie i zausznice księżniczki. Dzieci fascynują się tą mieszanką wysokiego i niskiego, eleganckiego i prostego – książę w łachmanach pasący świnie, a obok pałacowe schody.
W tej baśni pojawia się kilka magicznych przedmiotów: grzechotka, która dzwoni melodią znanej pieśni, oraz kociołek z dzwoneczkami, który śpiewa piosenki i pozwala zobaczyć, co się gotuje w każdym domu miasta. Dzieci chętnie kolorują te przedmioty, nadając im błyszczące kolory – złoto, srebro, miedź. Czapka świniopasa z ogromnym rondem to kolejny element, który przyciąga młodszych kolorowiczów prostotą formy. Starsze dzieci z kolei skupiają się na zdobieniu sukni księżniczki i detali zamkowych murów.
Jak dzieci kolorują sceny z baśni o świniopasie
Trzylatki i czterolatki reagują na duże, wyraźne kontury postaci – sylwetkę księcia w szerokim kapeluszu lub zarys księżniczki w balowej sukni. Świnie w zagrodzie to jeden z pierwszych motywów, które wypełniają kolorem, bo kształt jest prosty i znajomy. Często malują księcia w jasnych, ciepłych kolorach, mimo że baśń mówi o jego brudnym przebraniu – przedszkolaki kierują się intuicją, że bohater musi być ładny. Grzechotka i kociołek stają się tęczowe, błyszczące – maluchy nie trzymają się realizmu ilustracji książkowych.
Dzieci w wieku sześciu, siedmiu lat zaczynają rozumieć ironię sytuacji: przystojny książę udaje biedaka. Przy kolorowaniu wybierają kontrastowe zestawienia – brunatne łachmany dla świniarska, złote i różowe tony dla księżniczki. Często pytają, dlaczego księżniczka jest taka głupia, że nie poznaje księcia – ta ciekawość przekłada się na sposób malowania: nadają księżniczce jaskrawe, przesadzone kolory sukni, jakby chcieli pokazać jej próżność. Sceny z magicznymi przedmiotami wypełniają starannymi wzorkami – dzieci lubią dodawać własne ornamenty na kociołku czy rączce grzechotki.