Kolorowanki pippi pończoszanka
Pippi Langstrumpf, znana w Polsce jako Pippi Pończoszanka, od lat 40. XX wieku intryguje dzieci na całym świecie. Postać stworzona przez szwedzką pisarkę Astrid Lindgren to dziewczynka o nadludzkiej sile, rudych warkoczykach sterczących na boki i niezależności, która zawsze wzbudza u dzieci fascynację. W kolorowanki Pippi Pończoszanka można się zapatrzyć na charakterystyczne elementy: różne skarpety na nogach, połatane sukienki, konia Małego Gucia i małpkę Pana Nilssona. Dzieci znają ją z książek, filmów i seriali — rozpoznają od razu po wystających warkoczykach i kolorowym stroju.
Jakie motywy znajdziesz w kolorwankach
Większość wzorów pokazuje Pippi w typowych dla niej scenach. Najczęściej to portrety dziewczynki z uniesionymi warkoczami, w sukience i fartuszku, czasem z koniem lub małpą. Dzieci lubią sceny, w których Pippi podnosi coś ciężkiego, bo to wizualnie ciekawe — uniesiony przedmiot, wysiłek pokazany przez układ ciała, mimika. Popularne są też obrazki z Tommym i Anniką, sąsiadami Pippi, którzy towarzyszą jej w przygodach.
Willa Wertikalia, dom Pippi, pojawia się jako tło w bardziej złożonych wzorach. Czasem widać jej werandę, ogród z dużym koniem lub wnętrze pokoju pełne nieporządku. Starsze dzieci wybierają sceny z większą liczbą detali, młodsze wolą proste portrety z dużymi polami do wypełnienia. Charakterystyczne elementy garderoby — skarpety w różnych kolorach, łatane sukienki, buty za duże — dają dużo swobody w wyborze kolorów.
Wzory z Panem Nilssonem, małpką w kraciastej kamizelce, działają dobrze u dzieci lubiących zwierzęta. Koń Mały Guciu to duży, wyrazisty motyw, łatwy do pokolorowania dla młodszych dzieci. Sceny z morskimi przygodami, gdzie Pippi wspomina tatę kapitana, zawierają statki, fale i egzotyczne dodatki, które starsze dzieci chętnie wypełniają niebieskimi odcieniami.
Jak dzieci kolorują Pippi Pończoszkę
Trzylatki i czterolatki od razu zauważają warkoczyki sterczące na boki. To pierwszy element, który kolorują — zwykle na czerwono lub pomarańczowo, choć niektóre eksperymentują z różem czy żółcią. Duże pola sukienki i skarpet są łatwe do wypełnienia grubą kredką. Młodsze dzieci często wybierają intensywne, kontrastowe kolory, nie przywiązując się do oryginalnej kolorystyki postaci. Wychodzenie poza kontur to norma w tym wieku, ale duże proste kształty ułatwiają pracę.
Pięcio- i sześciolatki zaczynają zwracać uwagę na charakterystyczny element — różne kolory skarpet. Wybierają celowo dwa odmienne kolory dla lewej i prawej nogi, co daje im poczucie zabawy. Niektóre dzieci w tym wieku pamiętają, że Pippi nosi sukienkę w łatach, i specjalnie malują ją na kilka kolorów. Warkoczyki nadal dominują jako pierwszy element do pokolorowania, ale dzieci zaczynają dbać o to, by nie wyjść kredką poza linię włosów. Sceny z Małym Guciem są w tym wieku bardzo lubiane — duży koń to prosty, satysfakcjonujący motyw.